Πέμπτη, 14 Οκτωβρίου 2010

Εταιρική Κοινωνική Ευθύνη


   Δίνουν μπόνους στους υπαλλήλους τους για να κόψουν το κάπνισμα ή τούς κάνουν δώρο ταξίδια ως κίνητρο για να χάσουν βάρος. Τούς προσφέρουν τη δυνατότητα να κάνουν spa και pilates, να παίξουν τένις ή και να κολυμπήσουν μετά τη δουλειά. Τους προσλαμβάνουν χωρίς ...βιογραφικό και τούς δίνουν κίνητρα για να γίνουν γονείς. Βεβαιώνονται ότι κανένα παιδί δεν εργάζεται για να παραχθούν τα προϊόντα τους, ενώ την ίδια στιγμή κάνουν ανακύκλωση, εφαρμόζουν προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας και προστασίας της φύσης και μεριμνούν για άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑμΕΑ) και ανθρώπους που ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας.

    Ο λόγος για όσες επιχειρήσεις εφαρμόζουν δράσεις Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης (ΕΚΕ). Για ορισμένους, η ΕΚΕ είναι ακόμη μια φούσκα που θα σκάσει, μια τάση «του συρμού». Για άλλους, είναι ακριβή πολυτέλεια εν μέσω οικονομικής κρίσης ή απλά μία μορφή υποκρισίας, από πλευράς πολυεθνικών κολοσσών, που χρηματοδοτούν κοινωνικά προγράμματα με κονδύλια δυσανάλογα σε σχέση με τα κέρδη τους.

    Πολλοί, όμως, τη θεωρούν πλέον όχι μόνο αναγκαία κίνηση, αλλά και αποδοτική επιλογή, ακόμη και σε περιόδους ισχνών αγελάδων, όπως η τρέχουσα, καθώς έρευνες δείχνουν ότι οι καταναλωτές αναγνωρίζουν και επιβραβεύουν τις υπεύθυνες εταιρίες, ενώ τιμωρούν τις ανεύθυνες.

ΑΠΕ